یکشنبه بیست و سوم تیر 1387

امام‌زاده داود(ع)

امامزاده داوود(ع)

درهای زیارتگاه امامزاده داود(ع) همیشه به روی زائران و حاجتمندان باز است. در یک روز برفی از زمستان سرد و سخت یا در نیمه شبی از بهار، پاییز و تابستان اگر دلتان هوای بوسیدن ضریح کند تا با خلوص جان غبار از آینه دل برگیرید، می توانید به زیارت آقا بروید. درهای زیارتگاه امامزاده داود(ع) در تمام طول شبانه روز به روی دلدادگانش باز است.

امامزاده داود(ع) در شمال غربی تهران واقع است و از شمال به کوه های رندان و توچال، از غرب به کوه لیچه، از شرق به کوه های بندعیشی و فرحزاد و از جنوب به بخش کن و سولقان محدود است. ارتفاع کوه هایی که منطقه امامزاده را در برگرفته بین یک هزار و ۹۰۰ تا ۳ هزار متر مربع از سطح دریاست.

بنابر قول مشهور امامزاده داود(ع) از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) است اما در نسب ایشان اختلاف است. بر طبق زیارتنامه "داود بن عماد بن جعفربن نوح بن عقیل بن هادی بن یحیی بن قاسم بن ابراهیم بن اسماعیل بن ابراهیم بن حسن المثنی بن امام حسن مجتبی (ع)" معرفی شده است.

اما در اذن دخول تفاوت مختصری مشاهده می شود به این شرح که: "... عقیل بن یحیی الهادی بن جواد بن قاسم...".

بعضی معتقدند که نسبت امامزاده داود(ع) به امام موسی الکاظم(ع) منتهی می شود، "داود بن موسی بن ابراهیم بن موسی بن جعفر (ع) " اما در کتاب اختران تابناک، مولف می گوید: من در این باره جستجوی فراوان کردم نسب ایشان به این شرح است: "داوود بن عماد طبا طبا بن اسماعیل بن ابراهیم بن حسن بن امام حسن مجتبی".

نسبت امامزاده داود(ع) بنا به تأیید آیت الله العظمی نجفی مرعشی، بعد از ۱۱ پشت به امام حسن مجتبی علیه السلام می رسد. درباره تاریخ تولد و شهادت ایشان منابع دقیقی در دسترس نیست، اما شواهد تاریخی تولد و شهادت آن حضرت را در حدود سال ۴۴۰ و ۴۸۰ ه.ق ذکر می کند.

می گویند امامزاده داود(ع) و خاندانش در همراهي حضرت امام رضا(ع‌) به ايران وارد شدند. ایشان برای پیوستن به مجاهدان شیعه شمال ایران، از شهرری راه شمال را در پیش می گیرد و در مسیر خود در کنار کوه های البرز در روستای کیگا به دست عمال خلفای بنی عباسی به شهادت رسیده، در همان محل مدفون می شود.

به هر حال کشف و کرامات زیادی از این امامزاده بزرگوار نقل کرده اند و هر ساله هزاران نفر برای زیارت مرقد شریفش راه صعب العبور آن را که در کوه های سر به فلک کشیده البرز و به فاصله 15 کیلومتری فرحزاد قرار دارد طی می کنند.

در جلد اول کتاب اماکن متبرکه تألیف سیدمحمدتقی مصطفوی درباره بقعه و موقوفات امامزاده داود(ع) آمده است:(بقعه قدیمی این زیارتگاه در زمان صفویه بنا گردیده است و حرم ۸ ضلعی کنونی را به طول شرقی و غربی ۶ متر و عرض تقریبی ۵ متر با سرداب زیرآن در زمان فتحعلیشاه قاجار به جای بنای قدیم که برج ساده سنگی بی پیرایه ای بیش نبوده است، ساخته اند.

بنابه اظهار متولی بقعه، طومارها و وقف نامه هایی مربوط به این امامزاده به دست آمده است که تاریخ آنها به زمان شاه طهماسب اول صفوی و فرزند او حیدر میرزا باز می گردد. شاه طهماسب و فرزندش املاک و دهاتی را از قلیخان قزوینی خریداری و وقف امامزاده داود(ع) کرده اند. بنابر این بنای قدیمی بقعه پیش از صفویه نیز وجود داشته ولی در حال حاضر، هیچ اثر معماری که به دوران قدیم تر از زمان ناصرالدین شاه متعلق باشد در آن به چشم نمی خورد.)

تا قبل از آسفالت مسیر امامزاده داود(ع) زائران از طریق فرحزاد به زیارتگاه می رفتند و  پنج ساعت باید در آن پیاده روی می کردند و يا با چهارپاياني مثل الاغ و استر طي طريق مي‌كردند.

مسير فرخ‌زاد به امامزاده داود(ع) که جاده ای خاکی و پردست انداز است از دره‌ها و روستاهايي به نام يونجه‌زار و كيگا مي‌گذرد و آبشار مرواريد نيز در اين مسير ديدني است.

راه جدید که از انتهای بلوار شهران آغاز می شود، راهی آسفالته و در امتداد رودخانه سولقان است.

این مسیر جاده ای پرپیچ و خم با دره های عمیق و سرسبز است که پوشیده از درختان سیب، توت، انار، انجیر، گیلاس، آلبالو و گردو است و در دو سوی جاده ده ها چشمه جریان دارد.

مسير سرسبز امام‌زاده داود(ع) از جمله مسيرهايي است كه كوهنوردان براي رسيدن به قله توچال آن را طي مي‌كنند.

۵ کیلومتر مانده به امامزاده داود(ع) از دور گنبد طلایی امامزاده با دیواره آبی آن پیداست. کاشی های مزین به اسم امامان و معصومین علیهم السلام.

امامزاده داود(ع) زمستان های بسیار سرد و پربرفی دارد که گاه ارتفاع برف در آنجا به چندین متر می رسد. این موقعیت ویژه، همواره منطقه را با خطر سیل و بهمن روبرو می سازد و به همین سبب طرح عمیق کردن رودخانه آن از دو ورودی ۲ متری تا ۴ متری خروجی تا ۱۶ متر به تازگی به اجرا درآمده است. همچنین درآن منطقه طرح ساخت بهمن شکن اجرا شده است.

در گذشته بقعه امامزاده داوود (ع) عبارت بود از ساختمانهاي سنگي مشتمل بر صحن و طاقنماهايي كم عمق در اطراف حرم و ايوانهاي كوچك هم در سمت جنوب قرار داشت و كنبد آن از شيرواني سبز رنگ ساخته شده بود و بقيه پوشش بنا را كاهگل پوشانيده بودند .

 

بناي اصلي بقعه به قبل از دوران صفويه باز مي گردد. آنچه در حال حاضر از بناي ابتدايي به جا مانده، حرم هشت ضلعي كنوني به طول شرقي غربي ۶ متر و عرض تقريبي 5 متر با سرداب زير آن است‌.

از آثار تاريخي بقعه كه تاكنون به جاي مانده ميتوان از سنگ فبر امامزاده و دو درب ورودي به حرم كه متعلق به زمان قاجاريه و سال ۱۲۴۰ ميياشد اشاره كرد و ضريح قديمي اين بقعه چوبي و به سبك معروف جعفري بوده است كه به جاي آن ضريحي به سبك گوي و ماسوره ساخته و تعبيه گرديده است.

در گوشه شمال شرقي حرم دريچه آهني به طرف سرداب باز مي‌شود كه با چند پله باريك به مرقد امام‌زاده ختم مي‌شود.

در سال های پیش بقعه عبارت از ساختمان های سنگی مشتمل بر صحن و طاق نماهایی کم عمق در اطراف بود که حرم و ایوان های کوچک هم در سمت جنوب صحن قرار داشت و گنبد بقعه آن از شیروانی سبز رنگ بود و بقیه بام ها را با کاه گل پوشانده بودند و تا ابتدای سلطنت رضا شاه، وضع سابق تغییر چندانی نیافت اما در اوایل پادشاهی وی به تدریج طاق نماهای سنگی اطراف صحن تبدیل به اطاق های یک طبقه یا دو طبقه شد که با نمای آجر و پوشش شیروانی ساخته شدند.
ساختمان فعلی بقعه بسیار زیبا و مجلل شامل رواق های آیینه کاری شده وسیع است و گنبد طلایی و بسیار بلند آن زیبایی های خاصی را به نمایش می گذارد.

بر روی درب اصلی ورود به حرم که سمت شمال آن قرار دارد هشت بیت شعر به خط نستعلیق به طور برجسته نگاشته شده که نام فتحعلی شاه در آن به چشم می خورد.

به جز سنگ قبر امامزاده(ع) که مربوط به دوران ناصرالدین شاه است، بقیه تزئینات آن جدید و ملهم از معماری اسلامی است و بیشتر آنها به دست هنرمندان اصفهانی انجام شده است. صرفنظر از آینه کاری های زیبا، تابلوی ظهر عاشورا از دیدنی های زیارتگاه است که در آن ۴۰ هزار قطعه چوب به کار رفته است.

بیشترین نذور و هدایای مردم به امامزاده(ع) ظروف مسی است که میزان آن در سال به ۴ تا ۵ تن می رسد و به همین اعتبار، مس امامزاده داود معروف است.

۱۵۰مسافرپذیر با ۲ هزار اتاق، ۲۰۰ مغازه، رستوران و سه بازارچه که تمامی آن از سوی افراد بومی روستای کیگا (نزدیک ترین روستا به امامزاده) اداره می شود، در امامزاده داود فعالیت دارند.

روستای کیگا و امامزاده داود(ع) در واقع درحکم دوروی یک سکه واحد هستند. اهالی روستا در ماه های سرد زمستان در روستای خود اقامت کرده و در اوقات دیگر به امامزاده داود(ع) مهاجرت می کنند و هم اینان هستند که اقتصاد منطقه را در دست دارند.

در مسیر جاده آسفالته از شهران به امامزاده داود(ع) و در امتداد رودخانه تا خود امامزاده، روستاهای کشار سفلی، کشار علیا، رندان، تالون، سنگان و کیگا به چشم می خورند.

امامزاده داود(ع) رستورانی دارد که زیر نظر اوقاف اداره می شود و به کارکنان ارگان های مستقر در محل مانند درمانگاه، دفتر امامزاده و ... سرویس می دهد. قرار است در آینده یک رستوران حضرتی نیز دایر شود که در ایام خاص پذیرای زائران باشد. هم اکنون نیز در روزهای عزاداری به ۷۰ تا ۸۰ درصد از زیارت کنندگان یک نوبت غذای رایگان داده می شود.

در دره‌هاي مجاور امام‌زاده داود(ع) در سمت مغرب و جنوب غربي در آبادي‌هاي رندان و سنگان بقعه‌هايي به نام امام‌زاده عمادالدين پدر امام‌زاده داود(ع) و امام‌زاده علاءالدين و امام‌زاده قاسم و امام‌زاده عقيل برادران امام‌زاده داود(ع) وجود دارد.

اين بقعه علاوه بر جاذبه هاي تفريحي و زيارتي و توريستس امكامات شايسته اي جهت رفاه حال زائرين از جمله زائرسرا و بازارچه و درمانگاه و كتابخانه فراهم نموده است.



امامزاده داوود(ع)
نوشته شده توسط علی در 17:1 |  لینک ثابت   •